Wróć do dziennika

Selen: funkcje, zapotrzebowanie, żywność i ryzyko nadmiaru

Selen jest niezbędnym pierwiastkiem śladowym, ale margines między zapotrzebowaniem a nadmiarem jest wąski. Funkcje, potrzeby, źródła pokarmowe, niedobór, selenoza i duże badania — z konkretnymi liczbami.

Orzechy brazylijskie łuskane i w łupinach na sześciokątnej płytce z jasnego kamienia

Jeden orzech brazylijski może zawierać do 400µg selenu, więcej niż dzienny górny tolerowany poziom spożycia ustalony przez EFSA. Na tym polega paradoks selenu: ten pierwiastek śladowy jest niezbędny, ale margines między zapotrzebowaniem (70µg dziennie u dorosłych) a tym limitem (255µg) jest wąski. Funkcje, potrzeby, żywność, niedobór, nadmiar i duże badania: oto najważniejsze informacje poparte liczbami.

Najważniejsze informacje

  • Osoba dorosła potrzebuje około 70µg selenu dziennie; górny tolerowany poziom spożycia, ustalony przez EFSA w 2023 roku, wynosi 255µg.
  • Dostarczają go ryby, owoce morza, podroby i jaja; pięć lub sześć orzechów brazylijskich zawiera od 100 do 2 000µg.
  • Duże badania nie wykazały zmniejszenia ryzyka nowotworów, a przy suplementacji odnotowały nieco wyższe ryzyko cukrzycy typu 2.
  • Unia Europejska dopuszcza sześć oświadczeń, w tym „Selen pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu tarczycy”; żadne nie dotyczy choroby.

Czym jest selen i do czego służy?

Selen to pierwiastek śladowy : organizm potrzebuje go w bardzo małych ilościach. ANSES przyjmuje 70µg dziennie u dorosłego, wobec 300–380mg magnezu i 3 500mg potasu.

Działa jako składnik selenoprotein, które zawierają go w postaci selenocysteiny. Według EFSA najważniejsze z nich to:

  • peroksydazy glutationowe, które usuwają nadtlenek wodoru (wodę utlenioną) i uczestniczą w ochronie przed stresem oksydacyjnym ;
  • reduktazy tioredoksynowe, kolejny filar tej sieci przeciwutleniającej;
  • dejodynazy, które aktywują lub dezaktywują hormony tarczycy;
  • selenoproteina P, transportująca selen z wątroby do narządów.

Selen, jod i glutation: wspólne działanie

W tarczycy jod dostarcza surowca do wytwarzania hormonów, a selen — dejodynaz, które je aktywują, i peroksydaz glutationowych pomagających komórkom tarczycy radzić sobie ze stresem oksydacyjnym. Jeden nie zastępuje drugiego. Peroksydazy te współpracują z glutationem, przeciwutleniaczem wytwarzanym przez nasze komórki, którego prekursorem jest N-acetylocysteina (NAC) .

Jakie korzyści selenu są uznane w Europie?

Rozporządzenie europejskie 432/2012 dopuszcza sześć oświadczeń zdrowotnych dla selenu:

  • „Selen przyczynia się do prawidłowego przebiegu spermatogenezy”;
  • „Selen pomaga zachować zdrowe włosy”;
  • „Selen pomaga zachować zdrowe paznokcie”;
  • „Selen pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego”;
  • „Selen pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu tarczycy”;
  • „Selen pomaga w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym”.

Można je stosować wyłącznie wobec produktu będącego przynajmniej „źródłem” selenu. Opisują rolę fizjologiczną: EFSA nie znalazła dowodów na dodatkowe korzyści powyżej podaży nasycającej selenoproteinę P.

Ile selenu potrzeba dziennie?

EFSA (2014) i ANSES (2025) przyjmują wystarczające spożycie na poziomie 70µg dziennie u dorosłych: przy tej podaży stężenie selenoproteiny P we krwi przestaje rosnąć, co świadczy o odpowiednim zaopatrzeniu tkanek. W 2023 roku EFSA obniżyła górny tolerowany poziom spożycia z 300µg, ustalonych w 2000 roku, do 255µg dziennie u dorosłych, także w ciąży i podczas karmienia piersią.

Grupa Wystarczające spożycie (µg/dobę) Górny tolerowany poziom spożycia (µg/dobę)
Dzieci w wieku 1–3 lat 15 70
Dzieci w wieku 4–6 lat 20 95
Dzieci w wieku 7–10 lat 35 130
Młodzież w wieku 11–14 lat 55 180
Młodzież w wieku 15–17 lat 70 230
Dorośli, kobiety w ciąży 70 255
Kobiety karmiące piersią 85 255

Wartości referencyjne ANSES; górne tolerowane poziomy spożycia według opinii EFSA z 2023 roku.

Które produkty są bogate w selen?

Według ANSES główne źródła to niektóre ryby i owoce morza, mięso, jaja oraz nasiona i orzechy, zwłaszcza orzechy brazylijskie. Do najbogatszych źródeł należą podroby, takie jak nerki.

Produkt Na 100g (µg) Porcja Na porcję (µg)
Orzechy brazylijskie bardzo zmienna zawartość 5–6 orzechów 100–2 000
Nerka wołowa, surowa 118 100g ≈ 118
Tuńczyk w oleju, odsączony 100 80g ≈ 80
Małże, gotowane 56 100g mięsa ≈ 56
Sardynki w oliwie, odsączone 42 80g ≈ 34
Rdzawiec, gotowany 22 120g ≈ 27
Jaja sadzone 26 2 jaja (100g) ≈ 26
Makaron, ugotowany 4 200g ≈ 8

Średnie zawartości z tabeli Ciqual (ANSES); porcje orientacyjne. Orzechy brazylijskie: oszacowanie EFSA (2023). Za tymi średnimi kryją się duże różnice: dla tuńczyka w sosie własnym z puszki Ciqual podaje od 28 do 660µg na 100g zależnie od próbki.

Według EFSA zawartość w żywności zależy w dużej mierze od miejsca, w którym rosną rośliny uprawne i paszowe: gleba jest głównym czynnikiem decydującym o zawartości selenu w roślinach. Uboższe od przeciętnej gleby występują w Nowej Zelandii, krajach nordyckich i części Europy Wschodniej. W 1984 roku Finlandia wprowadziła obowiązek dodawania selenianu sodu do nawozów: średnie spożycie wzrosło tam z 38µg dziennie do 80µg w 2001 roku.

Orzechy brazylijskie: nieprzewidywalna zawartość

Najbogatszy produkt spożywczy jest zarazem najbardziej zmienny. Według EFSA publikowane średnie wynoszą od 5 do 72µg na gram suchej masy zależnie od regionu produkcji, przy dużych różnicach między orzechami z tej samej partii. W badaniu nowozelandzkim (59 dorosłych) dwa orzechy dziennie przez 12 tygodni dostarczały średnio 53µg (od 20 do 84µg zależnie od orzechów) i zwiększały stężenie selenu we krwi tak samo jak 100µg selenometioniny.

W praktyce nie da się więc ustalić, ile selenu dostarcza konkretny orzech. Lepiej jeść kilka od czasu do czasu niż kilka codziennie, zwłaszcza jeśli przyjmuje się już suplement.

Niedobór selenu: kogo dotyczy?

We Francji potwierdzony niedobór jest rzadki. W kohorcie SU.VI.MAX (13 017 dorosłych rekrutowanych w dekadzie rozpoczynającej się w 1990 roku) mniej niż 2% miało stężenie selenu we krwi poniżej progu „subniedoboru” 0,75µmol/l, ale niemal 80% pozostawało poniżej poziomu uznawanego wówczas za optymalny dla peroksydazy glutationowej. ANSES podaje przykład osób żywionych dożylnie bez selenu, u których pojawia się między innymi osłabienie mięśni.

Historycznym przykładem jest choroba Keshan, często śmiertelna choroba serca obserwowana w regionach Chin, gdzie zboża zawierają bardzo mało selenu. Duże badania z tabletkami seleninu sodu znacznie zmniejszyły tam liczbę zachorowań, chociaż nie wykluczono innych czynników. Niewyjaśnione osłabienie mięśni wymaga konsultacji.

Nadmiar selenu: jakie objawy powinny zaniepokoić?

Podobnie jak witamina B6, selen w dużych dawkach staje się toksyczny. Najczęstsze objawy przewlekłego zatrucia, czyli selenozy, to kruche i pogrubiałe paznokcie z białymi plamkami lub bruzdami oraz łamliwe i wypadające włosy. EFSA wymienia też czosnkowy zapach oddechu, zmiany skórne, przebarwienia zębów, zmęczenie, mrowienie i chwiejny chód.

Limit 255µg wywodzi się z badania SELECT: wypadanie włosów było częstsze u mężczyzn otrzymujących 200µg dziennie oprócz diety, czyli łącznie około 330µg (ryzyko względne 1,28). EFSA uważa przekroczenie limitu u dorosłych za mało prawdopodobne, poza regularnym spożywaniem orzechów brazylijskich lub suplementów o wysokiej zawartości selenu. W razie takich objawów odstaw suplement i skonsultuj się z lekarzem.

Co pokazują duże badania nad selenem?

Brak korzyści w zapobieganiu nowotworom, niekorzystny sygnał dotyczący cukrzycy i spadek przeciwciał tarczycowych o niepewnym znaczeniu klinicznym.

SELECT: brak wpływu na raka prostaty

W badaniu SELECT 35 533 mężczyzn w wieku co najmniej 50 lat przydzielono do czterech grup: selen (200µg L-selenometioniny dziennie), witamina E, oba składniki lub placebo. Po medianie obserwacji 5,5 roku selen nie zmienił ryzyka raka prostaty (współczynnik ryzyka 1,04; 99% przedział ufności: 0,87–1,24) ani innych nowotworów. Późniejsza analiza wykazała więcej przypadków raka prostaty o wysokim stopniu złośliwości przy selenie u mężczyzn z wysokim wyjściowym poziomem selenu. Przegląd Cochrane z 2018 roku (10 badań, 27 232 uczestników) stwierdza z wysoką pewnością, że selen nie zmniejsza ryzyka nowotworów.

Cukrzyca typu 2: krzywa w kształcie U

Badanie NPC testowało 200µg selenu dziennie u pacjentów dermatologicznych we wschodnich Stanach Zjednoczonych, gdzie podaż jest niska. W analizie wtórnej 1 202 uczestników bez cukrzycy w ciągu średnio 7,7 roku odnotowano 58 przypadków cukrzycy typu 2 przy selenie i 39 przy placebo (współczynnik ryzyka 1,55), przede wszystkim w jednej trzeciej uczestników z najwyższym wyjściowym stężeniem selenu we krwi (współczynnik ryzyka 2,70). W SELECT tendencja była podobna, ale nieistotna statystycznie. W 2023 roku EFSA połączyła 5 badań (22 227 uczestników): ryzyko względne wyniosło 1,11, a pewność związku przyczynowego uznano za umiarkowaną.

Stąd hipoteza zależności w kształcie U, przedstawiana przez badaczkę Margaret Rayman: dodatkowa podaż może pomagać przy niskim poziomie selenu, ale szkodzić, gdy organizm jest już dostatecznie w niego zaopatrzony.

Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy: mniej przeciwciał — i co dalej?

W zapaleniu tarczycy Hashimoto układ odpornościowy wytwarza przeciwciała przeciwko tarczycy, w tym anty-TPO. Metaanaliza z 2016 roku (16 badań) wykazała spadek ich poziomu przy selenie po 3, 6 i 12 miesiącach u pacjentów leczonych lewotyroksyną, ale tylko po 3 miesiącach u pozostałych; jakość dowodów uznano za niską. Analiza z 2024 roku (35 badań) potwierdza spadek anty-TPO, bardzo zróżnicowany między badaniami, i wskazuje na niewielki spadek TSH u pacjentów bez leczenia hormonalnego, bez wpływu na hormony tarczycy.

To markery biologiczne: korzyść kliniczna wymaga jeszcze wykazania, podkreślają autorzy z 2016 roku. W chorobie tarczycy decyzja należy do lekarza.

Najczęstsze pytania

Czy trzeba przyjmować suplement z selenem?

Nie rutynowo. Suplementację można omówić z pracownikiem ochrony zdrowia przy bardzo ograniczonej diecie lub udokumentowanym niedoborze. Według EFSA suplementy dostępne w Europie dostarczają średnio 49µg dziennie, a maksymalnie 220µg: zsumuj wszystkie źródła, aby pozostać poniżej 255µg.

Selen organiczny czy nieorganiczny: jaka jest różnica?

Selenometionina, postać organiczna, dominuje w żywności i drożdżach wzbogaconych w selen; selenin i selenian sodu to postacie nieorganiczne. Według EFSA wszystkie te postacie są dobrze wchłaniane (50–90%). Selenometionina może też zastąpić metioninę w dowolnym białku, nie pełniąc w nim roli selenoproteiny.

Czy selen przyspiesza wzrost włosów?

Nie ma na to dowodów. Dopuszczone oświadczenie dotyczy zachowania zdrowych włosów, a nie ich wzrostu. Paradoksalnie wypadanie włosów to objaw nadmiaru, na podstawie którego EFSA ustaliła górny tolerowany poziom spożycia. Nietypowe wypadanie włosów wymaga konsultacji lekarskiej.

Czy selen można przyjmować w ciąży?

W ciąży zapotrzebowanie pozostaje na poziomie 70µg dziennie dzięki adaptacji organizmu, a podczas karmienia piersią wzrasta do 85µg, aby wyrównać straty z mlekiem. Obowiązuje też limit 255µg. Przed zastosowaniem suplementu zasięgnij porady lekarza lub położnej.

Kiedy przyjmować selen: rano czy wieczorem?

Ani ANSES, ani EFSA nie wskazują konkretnej pory. Liczy się łączna dawka dobowa, z żywnością włącznie. Stosuj się do instrukcji i wybierz stałą porę, na przykład posiłek.

Dlaczego selen często łączy się z cynkiem?

Oba pierwiastki śladowe mają kilka wspólnych dopuszczonych oświadczeń: układ odpornościowy, włosy, paznokcie i ochrona komórek przed stresem oksydacyjnym. Stąd częste łączenie ich w tych samych produktach. Sprawdź dawkę każdego i dodaj ją do pozostałych źródeł.

Podsumowanie

Selen umożliwia działanie selenoprotein niezbędnych ochronie przeciwutleniającej i tarczycy. Zapotrzebowanie dorosłego, 70µg dziennie, jest niewielkie, a margines wąski: górny tolerowany poziom spożycia wynosi 255µg. Ryby, owoce morza, podroby i jaja są dobrymi źródłami; orzechy brazylijskie o nieprzewidywalnej zawartości należy spożywać z umiarem. Duże badania nie wykazały korzyści z dodatkowej podaży, gdy organizm jest już dostatecznie zaopatrzony w selen.

Źródła

  1. ANSES (2025). Les références nutritionnelles en vitamines et minéraux. anses.fr
  2. ANSES (2025). Table de composition nutritionnelle des aliments Ciqual (dostęp: 14 października 2026 roku). ciqual.anses.fr
  3. EFSA Panel on Dietetic Products, Nutrition and Allergies (2014). Scientific Opinion on Dietary Reference Values for selenium. EFSA Journal, 12(10), 3846. doi:10.2903/j.efsa.2014.3846
  4. EFSA Panel on Nutrition, Novel Foods and Food Allergens (2023). Scientific opinion on the tolerable upper intake level for selenium. EFSA Journal, 21(1), e07704. doi:10.2903/j.efsa.2023.7704
  5. Règlement (UE) n° 432/2012 de la Commission du 16 mai 2012 établissant une liste des allégations de santé autorisées portant sur les denrées alimentaires, autres que celles faisant référence à la réduction du risque de maladie ainsi qu'au développement et à la santé infantiles. Journal officiel de l'Union européenne, L 136, 1-40 (wersja skonsolidowana z 19 sierpnia 2024 roku). eur-lex.europa.eu
  6. Arnaud J et al. (2006). Serum selenium determinants in French adults: the SU.VI.M.AX study. British Journal of Nutrition, 95(2), 313-320. doi:10.1079/bjn20051528
  7. Chen J (2012). An original discovery: selenium deficiency and Keshan disease (an endemic heart disease). Asia Pacific Journal of Clinical Nutrition, 21(3), 320-326. PubMed 22705420
  8. Thomson CD et al. (2008). Brazil nuts: an effective way to improve selenium status. American Journal of Clinical Nutrition, 87(2), 379-384. doi:10.1093/ajcn/87.2.379
  9. Lippman SM et al. (2009). Effect of selenium and vitamin E on risk of prostate cancer and other cancers: the Selenium and Vitamin E Cancer Prevention Trial (SELECT). JAMA, 301(1), 39-51. doi:10.1001/jama.2008.864
  10. Vinceti M et al. (2018). Selenium for preventing cancer. Cochrane Database of Systematic Reviews, 1, CD005195. doi:10.1002/14651858.CD005195.pub4
  11. Stranges S et al. (2007). Effects of long-term selenium supplementation on the incidence of type 2 diabetes: a randomized trial. Annals of Internal Medicine, 147(4), 217-223. doi:10.7326/0003-4819-147-4-200708210-00175
  12. Rayman MP (2012). Selenium and human health. The Lancet, 379(9822), 1256-1268. doi:10.1016/S0140-6736(11)61452-9
  13. Wichman J et al. (2016). Selenium supplementation significantly reduces thyroid autoantibody levels in patients with chronic autoimmune thyroiditis: a systematic review and meta-analysis. Thyroid, 26(12), 1681-1692. doi:10.1089/thy.2016.0256
  14. Huwiler VV et al. (2024). Selenium supplementation in patients with Hashimoto thyroiditis: a systematic review and meta-analysis of randomized clinical trials. Thyroid, 34(3), 295-313. doi:10.1089/thy.2023.0556

Suplementy diety nie zastępują zróżnicowanej, zbilansowanej diety ani zdrowego stylu życia. Jeśli przyjmujesz leki, jesteś w ciąży lub karmisz piersią, skonsultuj się z pracownikiem ochrony zdrowia.

Czytaj dalej

Poznaj dziennik

Od lektury do rytuału.

Poznaj składy, porównaj wielkości opakowań i spokojnie dokonaj wyboru.

Wszystkie suplementy
  • Energia
  • Wsparcie przy zmęczeniu

NAD+ (NR) 300mg

Energia

NR · 300mg w kapsułce

Dostępne wielkości opakowań: 4

30–180 dni, zależnie od wielkości opakowania

  • Antyoksydant
  • Prekursor glutationu

NAC 600mg

Antyoksydant

N-acetylocysteina · 600mg

Do 100 dni

24,90€
  • Relaks
  • Sen

Zen

Relaks

Bisglicynian magnezu, męczennica i witamina B6

Do 90 dni

24,90€
  • Wydalanie
  • Wsparcie wątroby

Detox

Wydalanie

Karczoch, ostropest plamisty i NAC

Do 90 dni

24,90€
  • Wsparcie wątroby
  • Poziom cukru we krwi

Berberyna LEO-HB®

Poziom cukru we krwi

Opatentowana berberyna · LEO-HB®

Do 90 dni

34,90€
  • Antyoksydant
  • Czystość 98%

Resvegen™

Antyoksydant

Trans-resweratrol 98% · RESROX®

Do 60 dni

34,90€
  • Energia komórkowa
  • Opóźnione uwalnianie

NADH 25mg

Energia komórkowa

NADH · 25mg · DRcaps™

Do 60 dni

39,90€